Πόρνες… αυτή η μάστιγα!

Τα τελευταία χρόνια και όσο μπαίνουμε βαθύτερα στην κρίση (ναι, δεν έχει πάτο το βαρέλι αυτό), παρατηρείται μια κατακόρυφη αύξηση της πορνείας [1]. Και παρότι η πορνεία είναι κάτι που συμβαίνει από την αρχαιότητα [2], τα πράγματα σήμερα είναι κάπως διαφορετικά.

Αν και δεν θέλω να ασχοληθώ με όσες εκδίδονται για να μην πεινάσουν τόσο οι ίδιες, όσο και τα παιδιά τους, αφού έχουν φτάσει στο σημείο να κάνουν σεξ για μόλις 5€ [3], για να κάνουν τις σπουδές τους οι φοιτήτριες [4] ή ακόμη και για μια τυρόπιτα (σύμφωνα με τους Times [5, 6]), παρά μόνον για όσες το κάνουν για άλλους σκοπούς, ενδιαφέρων έχει να δούμε κάποια νούμερα προτού συνεχίσουμε.

Το 2016 στην Αθήνα, υπήρχαν περί τις 12.000 εκδιδόμενες γυναίκες [7], για να φτάσουν τις 20.000 το 2018 [8], μέσα σε μόλις δύο χρόνια. Και επειδή οι αλλαγές αυτές είναι αστραπιαίες, ευτυχώς που υπάρχουν και οι εφημερίδες και μας ενημερώνουν για τις πιάτσες, ώστε να ξέρουμε που να πάμε κάθε φορά και να μην ψάχνουμε στα τυφλά [9, 10].

Πιο εύκολα βρίσκεις πετρέλαιο…

Είναι μεγάλη μπίζνα το μουνί λοιπόν, όπως γράφει και η Εφημερίδα των Συντακτών [11] και αυτό θα μας απασχολήσει, η μπίζνα.

Πριν λίγες ημέρες, έκανε ένα διαδικτυακό ρεπορτάζ η espressonews και αναφέρθηκε στην νέα τάση της εποχής, τις πόρνες του Instagram [12].

Και μιλάμε εκεί πέρα γίνεται ένας χαμός, οι πόρνες πολλαπλασιάζονται συνεχώς, με αποτέλεσμα να έχει μετατραπεί το Instagram σε πρώτης κλάσης πορνείο.

Με αγγελίες του τύπου «Πουλάω φωτογραφίες μου γυμνές και κάνω sex chat… Για πληροφορίες στείλτε μου dm», τα call girls (των οποίων κανένας δεν γνωρίζει την ηλικία, άρα μπορεί να είναι ακόμη και ανήλικες!) καταφέρνουν μέσα σε ελάχιστο χρόνο να ξελογιάσουν οποιονδήποτε άνδρα. Οι αγγελίες κατακλύζονται με τα πιο «άγρια» μηνύματα που στέλνουν ξαναμμένα αρσενικά, με στόχο -τι άλλο;- να απολαύσουν τη σφιχτή, γυμνή σάρκα τους!

Το μόνο που χρειάζεται να έχουν στη διάθεσή τους οι ενδιαφερόμενοι είναι μια προπληρωμένη money safe card, που διατίθεται ελεύθερα από μίνι και σούπερ μάρκετ, ακόμη και από περίπτερα. Με μια τέτοια μπορούν να αγοράσουν τις «προσφορές» των κοριτσιών.

Και λέω νέα τάση, γιατί το διαδικτυακό «νταλαβέρι» δεν είναι κάτι νέο. Από τα τέλη του ’90 υπήρχε το IRC και παίζονταν ραντεβού, ενώ στην πορεία υπήρξαν και άλλα μέρη για να γνωρίσεις κάποια, είτε για να σου πουλήσει έρωτες και να της στείλεις κάρτα «βόδαφον», είτε για να γίνεις ο sugar daddy της και να σου τα «παίρνει» ωραία και καλά, χωρίς να δίνει τίποτα πίσω (ή σκέτο «χωρίς να δίνει πίσω», τέλος πάντων).

Με τις ανάλογες φωτογραφίες, όλο και κάποιος θα τσιμπήσει…

Όμως και παλιότερα είχαμε κρίση. Και παλιότερα οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να καλύψουν τα βασικά τους έξοδα. Μάλιστα, πριν λίγο καιρό, είχα δει ένα video των ’90s, όπου ο κόσμος πήγαινε στην Βαρβάκειος αγορά και έλεγε στις κάμερες ότι δεν του φτάνουν να ζήσει, όχι να ψωνίσει για τις γιορτές.

Τι άλλαξε λοιπόν τα τελευταία χρόνια; Και παρότι όπως είπα, είχαμε και παλιότερα κρίση, γιατί σήμερα οι γυναίκες κάνουν σαν να μην υπάρχει άλλη λύση;

Η έκτακτη λύση όταν κόβεται το internet…

Θα σου πω λοιπόν τι φταίει και τι άλλαξε στις ζωές μας. Το ευρώ. Αυτό είναι που φταίει. Και προτού αναρωτηθείς αν είμαι δραχμολάγνος, θα σου εξηγήσω καλύτερα τι θέλω να πω.

Όταν μπήκαμε στο ευρώ, ο Έλληνας έχει για πρώτη φορά στην διάθεση του ένα τέτοιο ισχυρό νόμισμα. Παράλληλα, για την αποφυγή συμφόρησης με την αλλαγή του νομίσματος, πολλά δισ. ευρώ σε μετρητά διατέθηκαν από τις εθνικές κεντρικές τράπεζες στις τράπεζες και από τις τράπεζες στους λιανοπωλητές. Αυτό σήμαινε ότι υπήρχαν μετρητά σε ευρώ σε όλους τους τομείς της οικονομίας τις πρώτες μέρες του 2002 [13].

Υπήρχε λοιπόν χρήμα με ουρά. Οι τράπεζες στην κυριολεξία μοίραζαν χρήμα. Δεν τολμούσες να περάσεις από έξω από μια τράπεζα και θα σε βάζανε μέσα με το ζόρι για να πάρεις πιστωτική κάρτα ή δάνειο. Βάλε κάτι «ολυμπιάδες» και σία, υπήρχε δουλειά και πολύ χρήμα. Ο κόσμος χαλούσε χρήμα και δεν ένοιαζε σε κανέναν, αφού ούτε βαριά φορολογία είχαμε τότε, αλλά και ήξερες ότι την άλλη μέρα θα έχεις πάλι δουλειά και άρα, χρήμα.

Βάλε στο παιχνίδι και κάτι επιδοτήσεις των αγροτών, οι οποίοι τις «άρπαζαν» και πετούσαν έπειτα την παραγωγή τους στα σκουπίδια, αγοράζοντας παράλληλα πανάκριβα τρακτέρ και «μερτσέντες» Ι.Χ. Επί χρόνια δεν άκουγες τίποτα άλλο, από τα χείλη των αγροτών παρά μόνον πότε θα πάρουν την επιδότηση.

Επίσης, όταν πληρώνονταν, γέμιζαν τα κωλόμπαρα και τα στριπτιζάδικα από κόσμο. Έχουμε χτίσει πολλά σπίτια σε κάτι Αλβανίες, Ρωσίες, Ρουμανίες και σία. Θα πρέπει να κάνουν την χώρα μας άγαλμα εκεί έξω και να το προσκυνάνε κάθε πρωί, με τόσο χρήμα που έφυγε από τα χέρια των αγροτών και κατέληξε στις επιχειρήσεις των αλλοδαπών και καλλίγραμμων κορασιών.

Αυτό το υπερβολικό χρήμα λοιπόν, μεταξύ 2002 και 2010, ήταν και ο λόγος που «χάλασαν» πολλές γυναίκες, που τις έκαναν να σκέφτονται μόνον πως θα περάσει ο κώλος τους καλά και τίποτα άλλο. Γι’αυτό και έχουν μάθει να μην αφήνουν τίποτα όρθιο (αν το πιάνεις το υπονοούμενο).

Οι αγρότες για παράδειγμα, ή καλύτερα τα παιδιά τους, που βρήκαν τα χωράφια έτοιμα από τους γονείς/παππούδες τους και είτε τα πούλησαν για να ανοίξουν κάποιο καφέ ή φαγάδικο, είτε το έπαιζαν επιχειρηματίες βάζοντας τους Αλβανούς να δουλεύουν για πάρτι τους, σκορπούσαν τρελό χρήμα στις γκόμενες. Η συνέχεια γνωστή, οι Αλβανοί τους πήραν και τα σώβρακα, αφού μάζευαν το χρήμα και είχαν έτσι μετά χρήμα για να αγοράσουν ότι ήθελαν, ενώ έστειλαν και μπόλικο χρήμα στην πατρίδα τους. (γι’αυτό και ο Νότης κάνει συναυλία στα Τίρανα με φτηνότερο εισιτήριο στα 123 ευρώ, σε μια προσπάθεια να μαζέψει το χρήμα αυτό πίσω).

Οι νέοι επιχειρηματίες επίσης. Είχαν τρελό χρήμα, γιατί τα μαγαζιά ήταν γεμάτα (είτε καφέ, είτε φαγητό, είτε ρουχισμό κλπ), το οποίο επίσης το χαλούσαν στις γκόμενες. Φορολογία χαμηλή, έκλεβαν την εφορία, δήλωναν λιγότερο από τα μισά και έτσι τους έμενε και περισσότερο χρήμα να σπαταληθεί με τα κοράσια, αφού πρώτα αγοράσει μια καινούρια «μερτσέντες», γιατί επιχειρηματίας χωρίς «μερτσέντες» είναι σαν την γκόμενα χωρίς το μακιγιάζ της.

Αν δεν βαριόσουν να δουλέψεις, το σίγουρο ήταν ότι στην τσέπη σου θα έμπαινε αρκετό χρήμα. Ο κόσμος δεν νοιάζονταν για τα έξοδα, έδινε όσο χρήμα του ζητούσαν, κάτι που έβγαλε κερδισμένους κάτι αλλοδαπούς που έκαναν τις αγγαρείες.

Οι πάντες λοιπόν είχαν τρελό χρήμα. Αγόραζαν πανάκριβα ρούχα και αυτοκίνητα, γιατί αν δεν πας για καφέ με το Porsche Cayenne [14], το οποίο πρέπει να παρκάρεις έξω από το μαγαζί, για να σε δουν που θα ανεμίζει το Armani όταν κατεβαίνεις από αυτό, είναι σαν να μην πήγες ποτέ, δεν τον φχαριστιέσαι τον άτιμο, δεν κατεβαίνει με τίποτα.

Σκεφτείτε λίγο τι τραβούσαν τότε οι νεόπλουτοι, νιώστε το δράμα τους. Να έχεις ακριβό αμάξι (το οποίο τώρα ίσως να σαπίζει στις μάντρες) και να μην βρίσκεις θέση κοντά στο μπαρ που θες. Ποιος θα σε δει μετά με τι πάρκαρες; Ή να έχει γεμίσει η πόλη σου με Cayenne και τα τραπεζάκια με iPhone και να μην ξεχωρίζει έτσι η ήρα από το στάρι. Πίκρα μιλάμε. Περάσαν δύσκολα χρόνια και πολλές κακουχίες τα παλικάρια, θα σέβεστε.

Οι γκόμενες με την σειρά τους, «σάλεψαν» από το χρήμα αυτό που υπήρχε στην διάθεση των αγαπητικών τους. Έβλεπαν τι δύναμη είχαν στα… πόδια τους και πόσο γαμάτα περνούσαν οι πιο όμορφες, με αποτέλεσμα να ζηλεύουν και οι υπόλοιπες και όλες μαζί, να δίνουν την δική τους μάχη ώστε να γίνουν όσο πιο όμορφες γίνονταν, για να βρουν και αυτές τον δικό τους πρίγκηπα καβάλα στο λευκό… Cayenne.

Η Τζούλια Αλεξανδράτου μας λέει τον πραγματικό τους στόχο…

Τις πήγαιναν ταξίδια, χειμώνα καλοκαίρι. Τι νησιά, τι χιονοδρομικά, τι βουνά, σε όλη την Ευρώπη άκουγες Ελληνικά (και τώρα πάλι ακούς, αλλά για άλλο λόγο), ενώ τα hot μέρη έκλειναν τα διαθέσιμα δωμάτια από 2 χρόνια πριν.

Και μετά ήρθε το χάος. Η καταστροφή. Τελείωσαν όλα, σαν το «snap» του Thanos ένα πράμα [15]. Τέρμα τα λούσα και η κραιπάλη. Τα κεφάλια μέσα. Και ο κόσμος πολλών κοράσιων γκρεμίστηκε. Τα όνειρα τους, για μια ζωή μέσα στα λούσα, μόνιμα βαμμένες για να προλαβαίνουν να πηγαίνουν από το ένα μέρος στο άλλο, διαλύθηκαν. Η καλοπέραση τελείωσε. Πλέον ένα τριήμερο στην Αράχοβα φάνταζε παραμύθι για λίγους (ή για λίγες τυχερές που ο δικός τους έχει ακόμη χρήμα).

Αυτός είναι και ο λόγος, κατά την άποψη μου, που έχουν αυξηθεί οι πόρνες. Και όπως είπα και στην αρχή, αναφέρομαι καθαρά στις πόρνες που είχαν μάθει στην καλοπέραση, που πηδούσαν το ένα… παλούκι μετά το άλλο, μόνο και μόνο για να περνάνε καλά και που η μοναδική φορά που δούλεψαν ήταν όταν σήκωναν το τηλέφωνο για να κλείσουν ραντεβού στο κομμωτήριο (το οποίο θα πλήρωνε ο μάγκας).

The Game of Porn. Κολλάει και στο θέμα του άρθρου. Κατά τα άλλα, μιλάμε για τηλεοπτικό σκουπίδι…

Είναι αυτές που δεν έβαζαν κώλο μέσα, δεν σταματούσαν σε τίποτα, που η εμφάνιση τους ήταν το κλειδί που άνοιγε όλες τις πόρτες και έμπαινε φρένο σε αυτήν την ζωή, μόνο όταν έμπαιναν στα πρώτα «άντα» και άρχιζαν σιγά σιγά οι πόρτες αυτές να κλείνουν. Τότε μόνο έβρισκαν κάποιο παλικάρι να παντρευτούν, για να κάνουν μετά ένα παιδί και στην πορεία να αρχίσουν τα γυμναστήρια, ώστε να μπορούν να συνεχίσουν ξέγνοιαστες την καυλάντα, ξέγνοιαστες γιατί πλέον είναι κυρίες και δεν τις πιέζει πια ο χρόνος για την παντρειά (ο χρόνος είναι το μόνο που όταν τις πιέζει τις ενοχλεί, u know).

Αυτές οι γυναίκες είναι επικίνδυνες. Πάντα οι γυναίκες κοίταγαν την πάρτι τους και πάντα κοιτούσαν να βρουν τον καλύτερο για ταίρι και αν παντρεύονται κάποιον που-δεν-θα-τον-έλεγες-και-εμφανίσιμο, καμιά φορά το κάνουν γιατί δεν υπάρχει κάτι άλλο διαθέσιμο εκείνη την ώρα, ώστε να ξεφύγουν και από την γκρίνια της μάνας. Στην πορεία αυτό αλλάζει και αν βρουν κάτι καλύτερο, χωρίζουν και για ψύλλου πήδημα άμαλαχι (όχι, τον ψύλλο δεν τον «παίρνουν», αυτός τις ξεφεύγει και ίσως είναι και το μόνο που δεν έχουν «πάρει»).

Και αν έχεις και χρήμα στην διάθεση σου, don’t worry, θα σου το πάρουν και αυτό φεύγοντας, έτσι, για να τις βοηθήσει να ξεχάσουν τις πίκρες που έζησαν κοντά σου.

Τι σκέφτομαι όταν μια γυναίκα παντρεύεται κάποιον εφοπλιστή και μετά τον χωρίζει για να λάβει βαρβάτη διατροφή…

Αλλά αυτές οι γυναίκες, που δεν το έχουν σε τίποτα να πηδηχτούν για ένα 5ευρω με την λογική ότι δεν έβρισκαν τίποτα άλλο να κάνουν (την στιγμή που οι αλλοδαπές βρίσκουν δουλειές άνετα), είναι επικίνδυνες και επειδή το παιχνίδι το γνωρίζουν πολύ καλά, μπορούν να σε αποπλανήσουν για πλάκα. Και μπορεί οι γυναίκες να είναι αδύναμες, μπορούν όμως να σε συντρίψουν ψυχολογικά και να σε κάνουν κουρέλι.

Και επειδή δεν τις γνωρίζεις ποιες είναι, για παράδειγμα μπορεί να πας σε ένα μπαρ να την πέσεις σε μία που σου το παίζει σεμνή και ταπεινή (ενώ μπορεί να μην έχει καλά καλά στεγνώσει το σπέρμα από τον προηγούμενο που βρήκε από το instagram), ή να γνωρίσεις καμία φοιτήτρια και να το παίζει ντροπαλή (η οποία μπορεί και να συμμετείχε σε τίποτα όργια νωρίτερα [16]), η συμβουλή μου κλείνοντας αυτό το άρθρο, είναι η εξής:

Μην εμπιστεύεσαι καμία γυναίκα με το που θα την γνωρίσεις. Μην τις φέρεσαι σαν να είναι πριγκίπισσες, δεν είναι, εκτός αν σου το δείξουν ότι είναι (εδώ μέχρι και οι πριγκίπισσες τον «παίρνουν» και μάλιστα με 7 ταυτόχρονα [17]). Να μάθεις να μην τις δίνεις αξία και πολύ σημασία (ειδικά στην αρχή), αν δεν αποδείξουν επίσης ότι αξίζουν γι’αυτό.

Και να θυμάσαι, πάντα να το θυμάσαι: Είναι όλες τους πουτάνες, μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου.

Ποια είναι η γνώμη σου;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.