Οι υποταγμένοι άντρες

Είτε λόγω παιχνιδιού, είτε λόγω γνωριμιών και εργασίας, συχνά μιλάω και γνωρίζομαι με πολύ κόσμο, άνδρες και γυναίκες.

Εδώ θα μιλήσω για τον άντρα σήμερα, αν και είναι κάτι για το οποίο έχω γράψει και άλλες φορές στο παρελθόν.

Όταν μιλάω λοιπόν με κάποιον που γνωρίζω καλά (και έχουμε ένα χ θάρρος δηλαδή), αλλά και όταν μιλάω με κάποιον που μπορεί να μην γνωρίζω, αλλά καταλαβαίνει γρήγορα ότι μπορεί να μιλήσει ελεύθερα για ότι τον απασχολεί (βλέπεις οι περισσότεροι σήμερα έχουν τα ψυχολογικά τους και δεν θέλουν να μιλάς για κάτι που δεν τους αρέσει, έτσι ο κόσμος είναι διστακτικός), ανοίγεται ο άλλος και λέει τον πόνο του.

Πολλές φορές, το κύριο μέρος των συζητήσεων μας είναι τι άλλο, οι γυναίκες και το πόσο δύσκολες ή σκληρές έχουν γίνει στις μέρες μας.

Το περίεργο εδώ είναι ότι ενώ ψάχνονται για να γνωρίσουν κάποιον, όταν κάποιοι αποφασίζουν να τις πλησιάζουν για να τις γνωρίσουν, αυτές βγάζουν μια συμπεριφορά γεμάτη ξινίλα και τον απορρίπτουν, όπως με ρώτησε πρόσφατα ένας φίλος. Άβυσσος η ψυχή των γυναικών, τι να του πεις.

Αν κάτι που παρατήρησα από τις συζητήσεις μου αυτές, είναι ότι πρώτον, οι χωρισμοί σήμερα είναι πιο εύκολο να γίνουν από το να βρέξει το καλοκαίρι και δεύτερον, οι άντρες γίνονται όλο και περισσότερο απελπισμένοι με τις γυναίκες. Και όχι μόνον απελπισμένοι, αλλά θεωρούν και τον εαυτό τους κατώτερο και νιώθουν πολλές φορές και τυχεροί όταν τους δώσει λίγη σημασία μία γυναίκα .

Κάτι άλλο που παρατήρησα και δεν μου άρεσε όταν το άκουγα, είναι ότι μέσα από την κουβέντα του ο άλλος μου έδινε να καταλάβω ότι κατά βάθος θεωρούσε τον εαυτό του σκουπίδι, που δεν αξίζει να τον κοιτάξει καμία γυναίκα.

Δεν το λένε έτσι, κανείς άλλωστε δεν το παραδέχεται ακόμη και αν νιώθει έτσι, αλλά σε γενικές γραμμές αυτό μου έβγαζαν. Και αν το έβγαζαν σε εμένα, φαντάσου σε μια γυναίκα.

Για παράδειγμα, βλέπει ένας άντρας μια ωραία γυναίκα να περιμένει κάποιον. Αυτόματα θα σκεφτεί «αυτήν σίγουρα θα θέλει πλούσιους ή όμορφους, σιγά μην κοιτάξει εμένα» (καλά όχι άδικα καμιά φορά, αλλά δεν είναι πάντοτε ο κανόνας).

Αν εκείνη την στιγμή, εμφανιστεί δίπλα της μια «ντουλάπα», με πρόσωπο σαν του Danny Trejo, αυτόματα ο ίδιος θα σκεφτεί ότι στάνταρ ο τύπος είχε λεφτά και γι’αυτό την έψησε.

Αν τώρα, το ίδιο ζευγάρι, αφού βρέθηκαν, μπουν σε ένα Lada και φύγουν, ο ίδιος τύπος θα σκεφτεί «κάτι καλό έχει, πχ είναι επώνυμος, χορευτής ή έχει μεγάλο εργαλείο».

Αυτό με το εργαλείο δεν είναι τυχαία αναφορά και ούτε και το Lada. Παρόμοιο περιστατικό με το παραπάνω συνέβη όταν ήμασταν με κάποιον για καφέ και ήθελε να βελτιωθεί. Τον ρώταγα και μου έλεγε αυτά που έγραψα παραπάνω, με την διαφορά ότι αντί για Lada πήγανε με μοτοποδήλατο.

Είτε το πιστεύεις είτε όχι, με κάτι τέτοιο ήταν ο τυπάς.

Όταν το είδε αυτό, ο ίδιος μου λέει «αυτός πρέπει να το έχει μεγάλο το εργαλείο του, δεν εξηγείτε αλλιώς«. Τότε τον ρώτησα να μου πει πως το κατάλαβε αυτό και αν είδε κάτι επάνω του που έκανε το «εργαλείο» του να ξεχωρίζει. Μου απάντησε ότι δεν είδε κάτι, απλώς το υπέθεσε γιατί πως αλλιώς μια μουν@ρα να πήγαινε με έναν τέτοιον άντρα;

Τον ρώτησα τότε αν αφού αυτός δεν μπορεί να καταλάβει αν ο τύπος έχει μεγάλο εργαλείο, τότε πως το κατάλαβε η κοπέλα; Σκέφτηκε δηλαδή ότι υπάρχει μια περίπτωση ο τύπος να έχει μεγάλο εργαλείο, ας πάω μαζί του και βλέπουμε; Και γιατί δεν πήγαινε εξ’αρχής με έναν ωραιότερο και αν δεν έχει μεγάλο εργαλείο, ας ψάξει να το βρει;

Τότε ο τύπος κόλλησε και δεν ήξερε τι άλλο να πει. Το μυαλό του έφτασε όπως φαίνεται στα όρια του. Συνήθως οι άντρες δεχόμαστε μια αρνητική σκέψη με την πρώτη (πχ «θα γουστάρει πλούσιους ή όμορφους μόνον«), οπότε και δεν ζορίζουμε περισσότερο το μυαλό μας.

Αυτό λοιπόν που πολλοί άντρες έχουν σήμερα, είναι ότι θεωρούν τον εαυτό τους πολύ κατώτερο των γυναικών. Πιστεύουν ότι θα πρέπει να έχουν το τέλειο πρόσωπο και σώμα, αλλά και την περιουσία του Jeff Bezos για να μπορέσουν να νιώσουν και να μιλήσουν άνετα με μια πολύ όμορφη γυναίκα.

Και επειδή είναι αδύνατο να τα έχουν αυτά (γιατί αλλιώς θα τα είχαν ήδη), τότε θεωρούν ότι επειδή από τύχη τους μιλάει ή είναι μαζί τους μια γυναίκα, μπορεί ανά πάσα στιγμή να τους φύγει και να πάει με άλλον καλύτερο (και σίγουρα βλέπουν τους περισσότερους άντρες σαν καλύτερους από τον εαυτό τους).

Οπότε τους βγαίνει και μια ανασφάλεια παράλληλα, η οποία καμιά φορά χτυπάει και κόκκινο και αρχίζουν να γίνονται ψυχωτικοί, να κοιτάζουν για ύποπτα likes και μηνύματα καθημερινά, σε σημείο να χάνουν και τον ύπνο τους, ενώ προσπαθούν να τις κάνουν όλα τα χατίρια για να μην τις χάσουν (αν και άποψη μου είναι ότι χαμένες τις έχουν, απλά δεν το παραδέχονται).

Άλλοι πάλι θεωρούν τον εαυτό τους κάτι σαν σκουπίδια, που από τύχη δεν τους πατάει μια γυναίκα όπως περνάει δίπλα τους. Ναι, μιλάμε για τόσο χάλι.

Είναι οι τύποι που αν μιλήσεις με αυτούς και δεν έχεις δυνατό «Εγώ«, σίγουρα θα σε ρουφήξουν στην μιζέρια τους και θα σε κάνουν να νιώθεις το ίδιο ή να αλλάξεις πεποιθήσεις. Είναι επίσης οι τύποι που αν καθίσεις και μιλήσεις μαζί τους, το σίγουρο είναι ότι θα σε πιάσει το κεφάλι σου.

Οπότε αν ένας τέτοιος άντρας, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού του το πόσο πάτο έχει πιάσει, πάει να μιλήσει σε μια γυναίκα, η γυναίκα αυτήν θα τον αντιμετωπίσει όπως ακριβώς νιώθει και ο ίδιος για τον εαυτό του.

Πας ψηλά, θα αντιμετωπιστείς και έτσι. Πας σαν πατημένο αποτσίγαρο; Έτσι θα σε αντιμετωπίσουν. Είναι απλό.

Δείτε τον «Αγάπη μόνο» πως δείχνει σαν αιδοίο κλαμένο. Παρότι το έπαιζε στα φρύδια μου όλα, μόλις όμως την έκανε η τύπισσα, φάνηκε και το πόσο αδύναμος καταβάθος ήταν και ότι όλη αυτή η φιγούρα ήταν στην ουσία η ασπίδα του. Ποιος έχει εδώ την περισσότερη δύναμη; Ο ίδιος, που είναι και ας πούμε επώνυμος ή η πρώην του, που μπορεί να έβλεπε αυτήν την εκπομπή παρέα με τον νέο της γκόμενο;

Γι’αυτό μετά όταν εμφανιστεί μπροστά στις γυναίκες αυτές κανένα μούτρο, την κάνουν χωρίς δεύτερη σκέψη και αφήνουν μετά τον άλλο να αναρωτιέται τι λάθος έκανε.

Βέβαια εδώ φταίνε και οι γυναίκες, μιας και οι διάφορες φεμινιστικές μαλακίες έχουν τρομάξει τους άντρες και δεν τους αφήνουν να συμπεριφερθούν όπως πρέπει. Μια πρόσφατη πρόταση του κινήματος #Metoo είναι να απαγορευτούν μέχρι και οι χειραψίες στους εργασιακούς χώρους, οπότε καταλαβαίνεις για τι μιλάμε και που πάει το πράγμα. Θα επιτρέπεται μόνο το κλαρινέ προς το αφεντικό για ευνοϊκή μεταχείριση, χειραψίες και άλλες παπαριές κομμένες από αύριο.

Η ίδια που λέει ότι είναι μόνη και ψάχνεται, είναι η ίδια που την λέει στους άντρες και δεν τους αφήνει να εκφραστούν. Πως να την μιλήσει μετά ο άλλος;

Το κακό εδώ είναι ότι είτε ο άντρας αυτός δέχεται τον εαυτό του όπως είναι και δεν θέλει να αλλάξει, είτε φοβάται την αλλαγή και προτιμά να αναλώνεται σε έναν χαρακτήρα που τόσα χρόνια μόνον άσχημες εμπειρίες του έχει δώσει, αλλά μέσα του πιστεύει ότι κάτι ίσως αλλάξει.

Το πιο κακό είναι ότι μια τέτοια ψυχολογία δύσκολα αλλάζει. Ακόμη και αν θέλει κάποιος, αν δεν έχει την σωστή καθοδήγηση, δεν θα μπορέσει να αλλάξει την αρνητική εικόνα που έχει βαθιά μέσα του. Απαιτεί προσπάθεια και πείσμα, που λίγοι τα έχουν. Για αρχή, αν δεν έχετε δυνατό inner game, αποφύγετε τέτοιους ανθρώπους.

Ποια είναι η γνώμη σου;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.